Deze NASA-technologie, bedoeld voor de ruimtevaart, drijft nu het dagelijks leven aan

Ruimteobservatie is lange tijd gebaseerd geweest op CCD-sensoren (charge-coupled device), waaronder de Hubble ruimtetelescoop. Deze sensor zet binnenkomend licht om in elektrische lading binnen de pixels. De geaccumuleerde lading wordt over de chip naar een uitgangsknooppunt geleid, waar het wordt omgezet in een spanningssignaal dat een beeld vormt. CCD's waren echter niet optimaal vanwege hun stralingsgevoeligheid, hoge kosten en hoge energieverbruik.

Eric Fossum ging aan de slag bij het NASA Jet Propulsion Laboratory met de taak om de CCD's voor de ruimtevaart te verbeteren. In plaats daarvan verbeterde hij een andere technologie, de CMOS (complementary metal-oxide semiconductor) beeldsensortechnologie. Hij deed dit door een techniek uit de CCD-technologie te gebruiken die de intra-pixel ladingsoverdracht met gecorreleerde dubbele bemonstering werd genoemd. Deze techniek annuleerde de achtergrondruis, wat resulteerde in duidelijkere beelden en een hogere signaal-ruisverhouding. Deze uitvinding leidde tot de CMOS Active Pixel Sensor (APS), ook wel de "camera-op-een-chip" genoemd

Vervolgens gingen bedrijven samenwerken met NASA en werd de technologie verfijnd en opgenomen in alledaagse gadgets. Vandaag de dag zijn CMOS-sensoren te vinden in telefoons, auto's, camera's om pillen in te slikken, webcams, digitale camera's en nog veel meer. Deze innovatie heeft niet alleen de ruimteverkenning vooruitgeholpen, maar ook de alledaagse technologie getransformeerd.