Een zeldzame röntgenflits afkomstig van een supernova werd waargenomen door de Einstein Probe

Wanneer een ster de laatste fase van zijn levenscyclus bereikt nadat al zijn brandstof is opgebruikt, kan hij als supernova exploderen. Dit fenomeen is een van de krachtigste explosies die in het heelal worden waargenomen. Maar afgezien van de verwoestende gevolgen kan deze explosie röntgenflitsen voortbrengen, die door de Einstein Probe kunnen worden gedetecteerd.

Deze sonde is bijzonder waardevol voor astronomen. Zij is namelijk in staat om deze kortstondige gebeurtenissen waar te nemen, terwijl andere ruimtetelescopen zijn ontworpen om gammastraaluitbarstingen te detecteren. Wat röntgenstraling betreft: deze wordt onderverdeeld in verschillende subcategorieën, zoals röntgenflitsen, die uiterst zeldzaam zijn.

Om de oorsprong van dit signaal te begrijpen, heeft een team van astronomen onder leiding van Gokul P. Srinivasaragavan van de Universiteit van Maryland een röntgenflits met de naam EP250827b bestudeerd. Vanwege de lage intensiteit van dit signaal hebben de astronomen echter gebruikgemaakt van de Zwicky Transient Facility en op dezelfde locatie een supernova gedetecteerd.

Door dit hemellichaam, bekend als SN 2025wkm, gedurende meerdere weken te bestuderen, hebben onderzoekers ontdekt dat het een supernova van het type Ic-BL betreft. Bovendien bewogen de uitgestoten deeltjes zich tijdens deze gebeurtenis met een snelheid van ongeveer 25.000 mijl per seconde voort.

Maar in tegenstelling tot andere supernova’s bleef de bolometrische lichtkracht ervan gedurende ongeveer 20 dagen stabiel, wat een primeur is voor een röntgenflits-supernova. Om dit gedrag te verklaren, zijn sommige astronomen dan ook van mening dat er na deze gebeurtenis mogelijk een ultradichte magnetar met een buitengewoon krachtig magnetisch veld is ontstaan.