Satellietlanceringen en burn-ups veranderen de atmosfeer van de aarde en beschadigen de ozonlaag

Het aantal satellieten dat de afgelopen jaren de ruimte in is gelanceerd, is enorm toegenomen. Megaconstellaties, grote netwerken van satellieten die samenwerken, worden gelanceerd om wereldwijd internet, communicatie, navigatie en aardobservatie te bieden.

Er worden elk jaar honderden satellieten gelanceerd en er bevinden zich nu duizenden satellieten in een baan om de aarde. Deze satellieten werken 5-15 jaar en worden dan uit hun omloopbaan gehaald. Ze worden teruggeleid in de atmosfeer van de Aarde, waar ze tot duizenden graden Celsius worden verhit, verbrand en uiteenvallen. Dit proces wordt atmosferische terugkeer genoemd.

Nieuw onderzoek heeft aangetoond dat het brandende materiaal de atmosfeer vervuilt. Metaaldeeltjes en chemische verbindingen komen vrij in de middelste atmosfeer. Satellieten bevatten grote hoeveelheden aluminium, dat bij verbranding aluminiumoxidedeeltjes vormt en lange tijd in de middelste atmosfeer blijft zweven. Raketmotoren die koolwaterstofbrandstoffen gebruiken, produceren zwarte roetdeeltjes. Exotische metalen zoals koper en lithium zijn ook gedetecteerd.

Deze vrijgekomen chemicaliën kunnen verschillende delen van de atmosfeer van de Aarde aantasten, wat kan leiden tot schade aan de ozonlaag, verhitting van de stratosfeer en veranderingen in de polaire atmosfeer. Er kunnen ook brokstukken op de Aarde vallen.

Wetenschappers hebben voorgesteld om in plaats van satellieten te verbranden, materialen van uitgeschakelde satellieten te recyclen en te hergebruiken om verspilling te voorkomen. Het Europees Ruimteagentschap is bezig met de ontwikkeling van de ClearSpace-1 missie, die ruimteafval zal vangen en veilig zal verwijderen. Teruggewonnen materialen blijken ook waardevol te zijn en kunnen mogelijk inkomsten genereren. De mensheid staat nu voor de keuze om door te gaan met de huidige praktijk of een duurzame circulaire ruimteomgeving op te bouwen.