Een diepe krater op Psyche kan geheimen van planeetkernen bevatten
Asteroïde Psyche is een ongebruikelijke asteroïde. Ze bevindt zich in de asteroïdengordel tussen Mars en Jupiter en is ongeveer 140 mijl breed. De meeste asteroïden zijn rijk aan silicaten of koolstof, maar Psyche is rijk aan metalen, waardoor het de grootste bekende metaalrijke asteroïde is.
Wetenschappers hebben zich afgevraagd of Psyche een fragment van een planetaire kern is. Als het een blootgelegde kern is, zou dat inzicht geven in planeetkernen. Er wordt ook gespeculeerd over hoe ze gevormd is. Een speculatie is dat het ooit deel uitmaakte van een groter lichaam waarin de buitenste rotslagen door hevige botsingen zijn weggeslagen, zodat alleen de metalen kern overbleef. Een andere hypothese is dat enorme inslagen Psyche hadden verbrijzeld, waardoor het metaal en de rotsen willekeurig door elkaar werden gemengd. Sommigen denken ook dat Psyche een gedeeltelijk gevormde, metaalrijke planeet is.
Om deze asteroïde te bestuderen, lanceerde NASA in 2023 de Psyche-missie, die in 2029 bij de asteroïde moet aankomen. Dit ruimtevaartuig zal de samenstelling van het oppervlak, de zwaartekracht, het magnetische veld en de dichtheidsvariaties meten.
Om op de uitkomst vooruit te lopen, hebben wetenschappers een 3D-model van Psyche gemaakt en in verschillende scenario's getest. Ze varieerden ook de inslagsnelheid en de grootte van het inslaande object. Een andere belangrijke factor is de poreusheid. Een poreuze asteroïde zou inslagenergie absorberen, waardoor diepere kraters zouden ontstaan. Er werden impactoren van verschillende groottes getest op twee modellen: een model met een metalen kern en een model met een gemengde kern van steen en metaal. Uit de simulatie bleek dat een impactor van 3 mijl breed de waargenomen krater kan maken.
De simulatie voorspelde ook subtiele verschillen in kratervorm, ejectorpatroon, dichtheidsvariatie en metaalverdeling op het oppervlak. Wanneer het ruimteschip in 2029 arriveert, zullen wetenschappers echte waarnemingen met simulaties vergelijken. Dit zal inzicht geven in hoe planetaire interieurs werden gevormd en hoe vroege botsingen eruit zagen.
