De twee buitenste ringen van Uranus hebben een verschillende oorsprong

Uranus wordt al vele eeuwen geobserveerd en werd in 1781 als planeet geclassificeerd. Maar dit hemellichaam heeft nog steeds veel mysteries, zoals zijn ringen, die in 1977 werden ontdekt. Een nieuwe studie suggereert dat deze twee buitenste ringen een verschillende oorsprong hebben.

De μ en ν ringen (ook bekend als mu en nu) zijn namelijk blauw en rood. En deze kleurvariatie zou veroorzaakt worden door verschillen in samenstelling. Volgens astronomen van de Universiteit van Californië, Berkeley, bestaat de μ-ring voornamelijk uit waterijs, terwijl de ν-ring is samengesteld uit gesteente met ongeveer 10 tot 15% koolstof.

Op basis van waarnemingen van de James Webb ruimtetelescoop en de Hubble ruimtetelescoop blijkt dat de maan Mabdie slechts 12 km in diameter is, de bron is van de μ-ring. En deze ontdekking is heel belangrijk, want het bevestigt ook dat Mab uit waterijs bestaat. De situatie is echter heel anders voor de andere buitenste ring, zoals Imke de Pater, een professor aan de Universiteit van Californië, uitlegt:

"Het materiaal van de ν-ring is daarentegen afkomstig van inslagen van micrometeorieten op en botsingen tussen onzichtbare rotsachtige lichamen die rijk zijn aan organisch materiaal en die tussen sommige van de bekende manen moeten cirkelen.Een interessante vraag is waarom de moederlichamen die deze ringen voortbrengen zo verschillend van samenstelling zijn

Maar terwijl deze ontdekkingen astronomen om deze planeet beter te begrijpen, zijn er nog steeds veel mysteries. Uranus blijft inderdaad grotendeels onbekend, en verdere studies kunnen helpen om een aantal van deze vragen te beantwoorden.