Webb krijgt voor het eerst zicht op de bovenste atmosfeer van Uranus

Uranus is een reusachtige ijsplaneet met een van de vreemdste magnetische velden in het zonnestelsel. In tegenstelling tot de aarde is het magnetisch veld gekanteld, uit het midden, en loopt het niet helemaal gelijk met de rotatie van de planeet. Met behulp van het NIRSpec-instrument (Near-Infrared Spectrograph) van Webb hebben wetenschappers het bovenste gedeelte van de planeet, de ionosfeer, kunnen bekijken. De ionosfeer is een hooggelegen laag, tot 5.000 km boven de wolkentoppen van Uranus, waar gassen geïoniseerd worden. Er zijn sterke interacties met het magnetische veld van de planeet, die werden vastgelegd als zwakke gloed in infrarood licht.

Aurorale banden worden gevormd wanneer geladen deeltjes magnetische veldlijnen volgen. Ze botsen met gassen in de bovenste atmosfeer, waardoor deze gaan gloeien. Nabij de magnetische polen werden twee heldere poollichtbanden waargenomen met een donkerder gebied waar de emissie en ionendichtheid zwakker waren. Dit zou het gevolg kunnen zijn van een verandering in de beweging van geladen deeltjes en overgangen van magnetische veldlijnen. Soortgelijke patronen werden waargenomen op Jupiter.

Deze ontdekking is belangrijk om te begrijpen hoe magnetische velden de atmosferen van planeten beïnvloeden. Het geeft ook inzicht in hoe ijsreuzen zoals Uranus werken en helpt ons om verre exoplaneten beter te interpreteren en te begrijpen.