Marathon hands-on preview
Darryl Linington, 👁 Darryl Linington (vertaald door DeepL / Ninh Duy) Gepubliceerd 🇺🇸 🇪🇸 ...
Bungie's Marathon voelt al aan als een heel specifiek soort spel. Dit is niet zomaar een sci-fi shooter met extractiemechanica erbij. Zelfs in de eerste uren presenteert het zich als een PvPvE-extractiegame die is gebouwd rond op shell-gebaseerde klassenidentiteit, factieprogressie, getimede doelen en een bewust koude, synthetische toon. Bungie en Steam beschrijven Marathon als een op teams gebaseerde survival extractieshooter die zich afspeelt op Tau Ceti IV, met zes concurrerende facties, seizoensgebonden machtsgroei en een dieper eindspel in Cryo Archive.
Ik speelde Marathon op mijn Lenovo LOQ 16IRH8 met een Core i7-13620H, a GeForce RTX 4050 laptop GPUen 16 GB RAM. Mijn huidige instellingen waren 1920 x 1200 in volledig scherm, VSync aan, framerate cap uitgeschakeld, FOV op 90, Nvidia DLSS op Gebalanceerd, SSAO op Hoogst, anisotrope filtering op 16x, texturen en schaduwen op Hoog, bewegingsonscherpte uit, NVIDIA Reflex aan en UI-verversingssnelheid ingesteld op Hoog. In de echte gameplay zaten de prestaties tijdens mijn tests over het algemeen rond de 60 tot 70 FPS, met hogere waarden in menu's en laadscènes.
Marathon zit ergens tussen ARC Raiders en Destiny 2 in
De makkelijkste manier om Marathon te plaatsen is door te zeggen dat het dichter bij ARC Raiders qua structuur, maar dichter bij Destiny 2 qua presentatie en klasse-identiteit. Net als ARC Raiders is het spel opgebouwd rond extractie, scavenging en riskante runs door een gevaarlijke sci-fi wereld. De officiële beschrijving van ARC Raiders op Steam legt de nadruk op scharrelen, overleven, rennen op de grond en de onvoorspelbare dreiging van zowel machines als andere spelers.
Tegelijkertijd draagt Marathon ook wat Bungie-DNA met zich mee dat meer vertrouwd zal aanvoelen voor Destiny 2-spelers. Op de Steam-ontwikkelaarspagina van Bungie wordt Destiny 2 beschreven als de actie-MMO en Marathon als de sci-fi extractieshooter. Dat onderscheid is belangrijk. Destiny 2 is opgebouwd rond een bredere machtsfantasie in de gedeelde wereld, terwijl Marathon is opgebouwd rond kortere, riskantere, straffere runs waarbij overleven en extracten net zo belangrijk zijn als het winnen van gevechten.
Het shellsysteem geeft Marathon een duidelijke klasse-identiteit
Een van de eerste tekenen is dat Marathon de shells behandelt als echte gameplay-archetypes in plaats van cosmetische omhulsels. Het shell-rooster bevat Thief, Destroyer, Vandal, Assassin, Recon en Triage, waarbij elke shell is opgebouwd rond zijn eigen vaardigheden en eigenschappen. In de praktijk geeft dit het spel een onmiddellijke klassenstructuur die gericht is op stealth, verstoring, ondersteuning, verkenning, mobiliteit en directe agressie.
Dat kader is belangrijk omdat het Marathon vanaf het begin meer gameplay-identiteit geeft dan veel shooters die rollen door elkaar gooien. Bungie heeft ook duidelijk gemaakt dat Runner-schilden deel uitmaken van de structuur van het spel op de langere termijn, met toekomstige gameplay-updates die gepland zijn om meer schilden, kaarten en evenementen toe te voegen.
Facties en contracten staan centraal in de progressie
Het sterkste structurele idee in Marathon tot nu toe is het factie-gedreven contractsysteem. Facties huren Runners in voor werk op Tau Ceti IV, en dat werk wordt opgesplitst in Prioriteits- en Standaardcontracten. Prioriteitscontracten zijn eenmalige klussen die verband houden met factiebelangen en het mysterie van wat er op Tau Ceti IV is gebeurd, terwijl standaardcontracten functioneren als herhaalbare taken met meer routinematige beloningen.
Deze opzet geeft Marathon meer vorm dan een eenvoudige drop-in loot-and-extract loop. Progressie is niet alleen gebonden aan wat er tijdens één run gebeurt, maar ook aan factiereputatie, ontgrendelingen en seizoensgebonden vooruitgang. De zes facties die momenteel worden genoemd zijn CyberAcme, NuCaloric, Traxus, MIDA, Sekiguchi Genetics en Arachne, wat het gevoel versterkt dat de wereld is opgebouwd rond concurrerende bedrijfsmachten in plaats van algemene verkopers. De officiële beschrijving op Steam koppelt factiecontracten ook aan shell-upgrades, sterkere beginuitrusting, meer kluisruimte en gespecialiseerde producten.
Onboarding onthult meer structuur dan het hoofdpraatje suggereert
Het onboarding-materiaal maakt duidelijk dat Marathon al een redelijk gedefinieerd raamwerk heeft. De huidige zones zijn Perimeter en Dire Marsh. Outpost wordt ontgrendeld op Runner level 15, terwijl Cryo Archive later wordt geopend. Hetzelfde materiaal bevestigt ook proximity chat, crew fills, solo queue en de line-up met zes schalen.
Een van de interessantere details is Rook, een unieke scavenger-shell die zich kan aansluiten bij lopende runs. Rook kan alleen solo in de wachtrij staan, arriveert met een basislading en kan geen factiecontracten voltooien omdat facties geen prototypeschelpen sponsoren. Het is een slimme toevoeging omdat het suggereert dat Bungie nadenkt over inhaal- en terugkeersystemen, en niet alleen over geïdealiseerde volledige uitrusting-runs.
ONI en de interface geven het spel een duidelijke toon
Veel van de identiteit van Marathon komt voort uit de presentatie. ONI, de Onboard Navigational Intelligence van de speler, wordt geïntroduceerd op een manier waardoor de wereld meteen kunstmatig, griezelig en strak gecontroleerd aanvoelt. In plaats van te functioneren als een algemene handleiding, helpt ONI de toon van het spel vanaf het begin te bepalen.
Die toon werkt door in de interface. Menu's, contracten, voortgangsschermen en overlappende missies hebben allemaal een gestileerde futuristische look. Zelfs de laad- en overdrachtschermen van het spel zijn gedenkwaardig. Eén scherm toont een gigantische motachtige figuur naast tekst als "Zoeken...", "Moleculaire demontage voltooid" en "Overdracht naar bestemming bezig...", waardoor overgangen een surrealistische, bijna psychedelische kwaliteit krijgen in plaats van dat ze puur functioneel aanvoelen.
De progressielagen zien er al breed uit
Naast contracten en factie rangen, bouwt Marathon ook progressie op door middel van sponsorkits, een Armory, een Rewards Pass, customization unlocks en een Codex. De valuta van de Rewards Pass heet SILK en wordt gebruikt om knooppunten vrij te spelen en cosmetica te claimen. Aanpassingscategorieën zijn onder andere wapenstijlen, charmes, stickers en Runner-schildstijlen. In de Codex worden prestaties, audiologs, gegevensaantekeningen en andere verhalende ontdekkingen die tijdens het rennen zijn verzameld, bewaard.
Bungie heeft ook gezegd dat beloningspassen niet verlopen en dat spelers eerdere passen later kunnen kopen en ontgrendelen. Dat is een zinvolle keuze voor een live-spel, omdat het de gebruikelijke druk van de gevechtspassen vermindert. In combinatie met factieprogressie en shell-upgrades ziet de algehele structuur er al gelaagder uit dan lineair.
Runs voelen gestructureerd en doelgericht aan
Een ander positief punt is dat Marathon niet alleen op vaag momentum lijkt te vertrouwen. Runs worden gevormd door expliciete doelstellingen, locatiegebonden taken en tijdsdruk. Taken zijn onder andere het scannen van FTL-arrays, het afleveren van bergingsmateriaal, het saboteren van UESC-communicatieapparatuur en het verslaan van UESC-vijanden in een regio. Het terugroepvenster voegt een duidelijk gevoel van urgentie toe aan elke run, waardoor de loop gerichter aanvoelt dan sommige extraction shooters die te veel leunen op vrij plunderen.
Die structuur komt goed overeen met Bungie's eigen verhaal. Steam beschrijft Marathon als een spel waarin contracten, upgrades, buit verzamelen en dieper doordringen in Cryo Archive allemaal bijdragen aan de progressie op lange termijn.
Tau Ceti IV voelt al als meer dan een decor
Het wereldontwerp helpt ook. Tot nu toe mengt Marathon industriële relaisruimtes, open terrein, mistige zichtlijnen, woestijnachtige stukken en vreemde overgangsbeelden op een manier die Tau Ceti IV een sterker plaatsgevoel geeft dan veel gelijken in het genre in een vroeg stadium voor elkaar krijgen. De setting lijkt ontworpen om de fictie van een verloren kolonie, gevormd door concurrerende facties, begraven geschiedenis en vijandige infrastructuur, te ondersteunen.
Die sfeer is een van de betere pluspunten van het spel. Het geeft Marathon een sterkere persoonlijkheid dan een puur functionele extractiezandbak.
De belangrijkste zorg is de leesbaarheid en vroege frictie
Het grootste probleem in dit stadium is niet een gebrek aan ideeën. Het is het aantal systemen dat Marathon van de speler vraagt om in één keer te verwerken. Contracten, omhulsels, vaardigheden, factierangen, sponsorkits, seizoensniveaus, meerdere wachtrijen, Codex-vermeldingen, getimede doelen en gelaagde progressiesystemen komen allemaal vroeg. Dat zorgt voor diepgang, maar ook voor wrijving.
De interface is zeer gestileerd en bevat veel informatie, vooral in contracten, factieschermen, onboarding-notities en in-match doelstellingen. Dat draagt bij aan de identiteit van het spel, maar het kan ook tijd kosten om te doorgronden tijdens het begin van het spel. De publieke feedback tijdens de Server Slam periode wees in dezelfde richting, met kritiek op de UI naast lof voor de gunplay.
Er is ook nog steeds een bredere vraag over het tempo van de PvPvE-balans. Een spel als Marathon staat of valt met hoe goed gevechten, doelen, AI-druk en spelersontmoetingen na verloop van tijd samenwerken. De eerste basis ziet er veelbelovend uit, maar die balans zal de komende weken belangrijker zijn dan de eerste indrukken.
Eerste oordeel
Het beste aan Marathon tot nu toe is dat het al coherent aanvoelt. Het shellsysteem, de contractstructuur, de factieprogressie, de ONI-gedreven toon, de surrealistische laadschermen en de objectief-gebaseerde runs wijzen allemaal in dezelfde richting. Dat geeft het spel al vroeg een sterkere identiteit dan veel live shooters voor elkaar krijgen.
De grootste waarschuwing is dat Marathon soms het gevoel kan geven dat het te veel tegelijk presenteert. Een deel van die dichtheid is een deel van de aantrekkingskracht, maar Bungie heeft nog werk te doen om de systemen van het spel makkelijker te lezen en te absorberen te maken. Desondanks is de eerste hands-on positief. Marathon ziet er veelbelovend, stijlvol en mechanisch gestructureerd genoeg uit om op te vallen, ook al is het nog geen moeiteloze aanrader.
Bron(nen)
Praktijkervaring
