Voormalig PlayStation-topman: Moderne AAA-games zien er allemaal hetzelfde uit in vergelijking met het PS1- en PS2-tijdperk
Shawn Layden, voormalig hoofd van PlayStation en voormalig president van SIE, is van mening dat de videogame-industrie te homogeen is geworden, waarbij veel titels aanvoelen als kopieën van elkaar. Hij stelt dat „we veel variatie in games zijn kwijtgeraakt” bij de titels die de afgelopen jaren zijn uitgebracht, en wijt dit rechtstreeks aan de explosief gestegen ontwikkelingsbudgetten.
In een recent interview met het YouTube-kanaal PSI van de https://www.youtube.com/watch?v=kn9FRj7KS00, wees Layden op een recente prijsuitreiking als voorbeeld van hoe beperkt de creativiteit van nieuwe titels is geworden. Hij vindt dat de industrie het contact heeft verloren met het soort experimentele creativiteit dat ooit games als *PaRappa the Rapper* of *Katamari Damacy* voortbracht . In zijn eigen woorden:
„Ik was een paar jaar geleden bij een game-awardsuitreiking en ik was teleurgesteld toen ik zag dat alle games die ik tijdens die presentatie te zien kreeg, ofwel over een zombie-apocalyps gingen, ofwel over een of andere vorm van ruimtemariniers, ofwel over mannen in middeleeuws Europa met echt enorme zwaarden. Dat stond zo centraal in wat iedereen aan het ontwikkelen was. Er waren zoveel games die leken op de game ernaast, en die weer leken op de game ernaast. Ik maak me zorgen dat er in de wereld van vandaag geen eigenzinnige games zoals PaRappa the Rappermeer worden gemaakt.”
Layden wees erop dat studio’s en ontwikkelaars steeds vaker op veilig spelen door vervolgspellen en remakes van gevestigde IP’s te maken, of door groen licht te geven voor projecten die simpelweg twee bestaande ideeën combineren.
Er is echter een duidelijke reden voor deze terughoudendheid: de ontwikkelingskosten van een AAA-videogame kunnen tegenwoordig gemakkelijk meer dan honderd miljoen dollar bedragen. Tijdens de hoogtijdagen van de PS1 kon een game worden ontwikkeld en op de markt gebracht voor 5 tot 6 miljoen dollar, waardoor ontwikkelaars en studio’s konden experimenteren en ontdekken wat bij spelers in de smaak viel. Layden legde openhartig uit:
“We hadden zoveel gekke games op de PS1 omdat de verhouding tussen kosten en risico beheersbaar was. U kon letterlijk 6 tot 7 miljoen dollar verspillen aan een project dat niet werkte en toch zeggen: ‘Nou ja, we hebben in ieder geval iets geleerd.’ Als elke gok nu in de honderden miljoenen loopt, daalt de risicotolerantie tot ongeveer nul. Zolang we games uitsluitend beoordelen op basis van omzetprognoses, daalt uw risicotolerantie opnieuw tot nul.”
Als een project flopte en geen aansluiting vond bij de spelers, was het verlies destijds
nog
beheersbaar. Tegenwoordig is zo’n mislukking echter veel moeilijker op te vangen, aangezien volgens Layden de kosten van één enkel AAA-project de 300 miljoen dollar kunnen overschrijden.
In een eerder gesprek blikte Layden ook terug op het PS2-tijdperk, toen leidinggevenden zich vrijer voelden om hun mening te uiten en te vragen: „Waarom zouden we geen gokje wagen en kijken wat er gebeurt?“
Om lezers een concreet voorbeeld te geven van hoe „op veilig spelen“ er tegenwoordig uitziet: Assassin’s Creed Black Flag Resynced was voor Ubisoft een relatief laagrisicovolle maar aantrekkelijke gok. Het opnieuw uitbrengen van een van de populairste delen uit de franchise zou het bedrijf vrijwel zeker helpen om zich te herstellen van de terugkerende financiële tegenslagen en de fans tevreden te stellen.
Add as a preferred source on Google
