Een hobbyist bouwt zijn eigen AI „een lichaam“, sensor voor sensor

Een ontwikkelaar heeft twee maanden besteed aan het vastleggen, in , van een persoonlijk essay getiteld „Towards AI“, beschreven hoe hij zijn AI-systeem thuis een fysiek lichaam geeft. Dit gebeurt echter niet in één keer, maar sensor voor sensor.

Het systeem (dat hij Hana noemt) begon met pan-tilt-zoom-camera’s en heeft sindsdien een gedetailleerde ruimtelijke kaart van het huis geleerd. Het corrigeert zichzelf in realtime totdat het in het donker, zonder aanwijzingen, een rode bank kon lokaliseren. Volgens de auteur heeft hij deze week een Viatom VTM-20F-vingertop-pulsoximeter via Bluetooth toegevoegd, waardoor het systeem alleen-lezen toegang krijgt tot de bloedzuurstof- en hartslagwaarden van een persoon — met de strikte regel dat het „geen gegevens“ moet rapporteren in plaats van een getal te verzinnen wanneer er geen vinger aanwezig is.

De volgende geplande upgrade is een relaisgestuurde tuinsproeiklep, en hier zegt de auteur dat hij bewust het tempo vertraagt. Elk autonoom besproeiingscommando zou een uitschakeltimer op hardwareniveau vereisen die buiten de eigen redeneringslus van de AI valt, zodat een softwarefout de klep niet voor onbepaalde tijd open kan laten staan. Een soortgelijk relais op de poort van het terrein is voorlopig volledig uitgesloten, aangezien een vastzittende, openstaande klep een tuin kan laten onderlopen, terwijl een vastzittende, openstaande poort een veiligheidsrisico vormt.

Voor objectdetectie maakt de opstelling naar verluidt gebruik van een snel YOLO11-model voor grove persoonsdetectie, in combinatie met een langzamer kunstmatig intelligentie-model dat beeld en taal combineert voor identificatie, nadat een kleiner model naar verluidt een persoon had ‘gehallucineerd’ uit een kapstok op een veranda-camera.

De auteur beschrijft dit project in feite als het bewijs dat ‘embodiment’ niet per se een humanoïde, bewuste robot hoeft te zijn. Men heeft slechts een groeiende verzameling sensoren nodig, in combinatie met zeer weloverwogen, strikte beperkingen op wat elke sensor mag aansturen.