Waarom Windrose van de concurrentie leent - en zich toch onderscheidt

Gunsmoke, brute gevechten op het dek, mysterieuze stranden met palmbomen en de open oceaan - het piratengenre heeft me altijd gefascineerd. En te oordelen naar het succes van grote franchises als Pirates of the Caribbean en One Piece, ben ik daar zeker niet de enige in. Des te verrassender is het dat piratenspellen relatief zeldzaam blijven.

In veel opzichten is het genre jaren geleden al doorgebroken. Assassin's Creed IV: Black Flag, dat in 2013 uitkwam, trok tienduizenden spelers naar de virtuele Caraïben, en Sea of Thievesdat ongeveer vijf jaar later uitkwam, is nog steeds razend populair. Daarbuiten is het de afgelopen jaren echter grotendeels stil geweest in het genre, ondanks de aantrekkingskracht van de setting. Pas in 2024 verscheen de volgende grote piratentitel, Skull and Boneskwam en spectaculair crashte. Windrosedat op 14 april in Early Access ging, geeft piratenfans nu weer reden tot hoop.

Windrose leent veel - maar zet toch zijn eigen koers uit

Met Windrose heeft de Oezbeekse studio Kraken Express duidelijk een voorbeeld genomen aan de concurrentie. Het meest voor de hand liggende referentiepunt is Assassin's Creed IV: Black Flag. Toen al was de zeegevechten een van de sterkste punten van die game, en Windrose neemt veel van diezelfde kwaliteiten over, inclusief zeemansliederen. Tegelijkertijd slaat Kraken Express een andere weg in door die zeegevechten veel nauwer te koppelen aan overlevingssystemen. In plaats van simpelweg uit te varen in een vast verhaalgedreven schip, kunnen spelers in Windrose verschillende soorten schepen uitrusten en aanpassen.

Een tweede grote inspiratiebron is de survivalhit Valheim. De wereld is verdeeld in meerdere biomen, die elk uitmonden in een eindbaasgevecht. Zodra die bijzonder krachtige vijand is verslagen, opent de weg naar de volgende regio, compleet met nieuwe vijanden, grondstoffen en betere uitrusting. Windrose combineert deze sandbox-structuur echter met een zoektocht- en reputatiesysteem. In de procedureel gegenereerde wereld komen spelers facties tegen waarvan de handelaren blauwdrukken aanbieden voor betere pantsers, indrukwekkendere bases en krachtigere schepen - mits het vereiste reputatieniveau is bereikt. Er zijn ook zijmissies en een hoofdverhaallijn die, hoewel narratief verre van baanbrekend, spelers toch een duidelijke doorgaande lijn geeft terwijl ze zich door de wereld bewegen.

Toch geen MMO

Windrose was oorspronkelijk aangekondigd onder de naam Crosswind en was bedoeld als een MMO met een free-to-play model. Gelukkig is dat er nooit van gekomen. Naar mijn mening zouden typische MMO-elementen zoals grind en te complexe progressiesystemen het spel alleen maar onnodig vertraagd hebben - om nog maar te zwijgen over de waarschijnlijke aanwezigheid van een in-game winkel. In plaats daarvan is Windrose een aangenaam gestroomlijnde survival-ervaring geworden die enkele van de sterkste punten van de grootste zwaargewichten in het genre samenbrengt en tegelijkertijd de vervelende microtransacties volledig achterwege laat.