Invincible heeft misschien nooit een betere aflevering

Hier is een controversiële mening: Invincible heeft zijn hoogtepunt al bereikt. Dit betekent niet dat u de rest van de serie niet zou moeten kijken: als u er tot nu toe van genoten hebt, zou u uzelf bedriegen als u de reeds aangekondigde komst van Thragg en de terugkeer van Battle Beast zou missen, om nog maar te zwijgen van andere verhaallijnen uit het stripboek die we in toekomstige seizoenen kunnen verwachten. Maar zelfs dat gezegd hebbende, zal het moeilijk zijn voor toekomstige afleveringen, hoe episch in schaal, gratuit in geweld of schokkend in plotwendingen ook, om te concurreren.

De reden hiervoor is eigenlijk verrassend eenvoudig: het schrijven van de personages. Tenzij u hier alleen bent voor het verhevigde stripgeweld, zal het moeilijk zijn om de karaktermomenten van deze aflevering te overtreffen. Van Omni-Man's gespannen hereniging met zijn familie en vrienden na het regelrechte gedrocht van de seizoensfinale 1, tot de introductie van een gender-flipped Tech Jacket (waarover dadelijk meer), tot de laatste maaltijd die onze hoofdrolspelers op aarde delen voordat ze de ruimte in gaan voor een Viltrumite-oorlog, deze aflevering dekt echt het hele scala van wat je maar kunt wensen van een langlopende tv-serie.

Dit wil niet zeggen dat de stripverhalen niet nog meer epische gevechten of hartverwarmende karaktermomenten beloven - dat doen ze wel - maar de whiplash die blinde of zelfs voorgeïnformeerde kijkers in deze aflevering zullen ervaren, zal waarschijnlijk niet geëvenaard worden. Van hartverscheurend, uitstekend geschreven en geacteerd drama tussen Nolan en Debbie tot de onschuldige leuke ontmoeting tussen Oliver en Tech Jacket (Zoe Thompson hier, in plaats van Zack Thompson in de stripboeken), de aflevering heeft echt voor elk wat wils.

Eerlijk gezegd is het een gewaagde zet van zowel de serie als de originele comics. Een mindere serie zou de hectische rematch met Conquest hebben uitgesteld voor het latere, grotere conflict of het als een ontmoedigende cliffhanger voor de volgende aflevering hebben achtergelaten. Maar dit zou afbreuk doen aan de impact van één van Mark Graysons meest wanhopige gevechten. De karaktergroei van alle deelnemers, naast de sadistische Conquest, is cathartisch om te zien en zet de sci-fi ruimtegevechten van de serie perfect in scène.

Als u de aflevering nog niet gezien hebt, kan ik de meest schokkende momenten niet voor u verklappen. Het is van vitaal belang dat u ze zelf ervaart, zelfs voor het soort lezer dat recensies zou checken voordat u gaat kijken. Als u de aflevering al hebt gezien, is dit verreweg een van de(zo niet de) meest herspeelbare aflevering van de serie, waarbij de dramatische ironie de gezelligste, meest heilzame momenten die de serie te bieden heeft alleen maar versterkt. Zelfs vanuit het perspectief van iemand die precies weet hoe het verhaal zal eindigen en hoe de personages daar zullen komen, is het moeilijk om een ander knooppunt te vinden waar de serie ooit op alle fronten zo hard zal toeslaan.

Er zullen betere gevechten zijn. Er zullen betere karaktermomenten zijn, uitgebreidere wendingen, enzovoort. Het briljante van de Invincible-aflevering van vanavond is niet alleen dat het het hoogtepunt biedt van zowel de "menselijke" als de "super" kant van de serie - het is dat de serie niet aarzelde om op alle cilinders te schieten en van u te verwachten dat u terug zou komen voor de rest. Het is dat er een onmogelijke balans is gevonden tussen karakter en actie die de rest van de serie nooit kan evenaren - en dat Invincible, net als het titelkarakter, nooit zal stoppen met proberen dit te overtreffen. Afgezien van enkele echt flagrante productiefouten, belooft de rest van de serie een ongeëvenaarde rit te worden voor de fans.

Wat betreft de reden waarom Tech Jacket nu een meisje is - het blijkt gewoon dat de Invincible showrunners het originele Tech Jacket karakterontwerp te veel op dat van Mark Grayson vonden lijken. Zonder de context van zijn eigen Image Comics-serie, die feitelijk van voor Invincible dateert, zou Zack Thompsons Tech Jacket gemakkelijker verward kunnen worden met een andere superheld met een griezelig bekend ontwerp. Zoals Robert Kirkman, de bedenker van de originele Invincible en Tech Jacket comics, zegt: "De levendigheid van dat personage en de energie die ze uitstraalt, komt zoveel beter over als het van Zoey Deutch komt. Ze is gewoon een heel, heel cool personage waar we veel plezier aan beleven."

Tot nu toe zijn de veranderingen van de serie ten opzichte van de stripboeken prachtig, vooral voor personages als Debbie of Amber. Ik ben het er zelfs mee eens dat de "filler" aflevering van vorige week uit het park sloeg. Robert Kirkman gebruikt de Invincible TV-serie echt als een kans om het vet van zijn oorspronkelijke comic-run weg te snijden en de definitieve versie van zijn kindje te maken, net zoals Kubo's toezicht op de Bleach: Thousand Year Blood War voortbouwt op het bronmateriaal van de laatste reeks van de manga. Om mijn gedachten af te sluiten: het is niet zo dat u de rest van de serie niet zou moeten kijken. Het is gewoon zo dat deze aflevering er één is waar fans nog jaren naar zullen terugkeren, en die misschien wel levenslange fans zal creëren.