„Dat moet u niet doen”: de bedenker van Mario legt uit waarom de game-industrie het moeilijk heeft

Waarom zijn een Italiaanse loodgieter, verzamelbare zakmonsters en inktspuitende inktviskinderen uitgegroeid tot wereldwijde iconen? Volgens Shigeru Miyamoto, de bedenker van Super Mario en The Legend of Zelda, komt dat doordat die spellen nooit zijn ontworpen met als doel zoveel mogelijk mensen aan te spreken. In een interview met Famitsu (in het Japans) benoemde de 73-jarige, die nog steeds werkzaam is als vertegenwoordigend directeur en uitvoerend fellow bij Nintendo, wat hij beschouwt als een van de grootste problemen van de game-industrie van vandaag:

„Veel ontwikkelaars nemen een spel waar ze van houden en bedenken hoe ze het nog leuker kunnen maken. Ik zeg altijd tegen hen: dat moet u niet doen.”

Met die uitspraak wijst Miyamoto ook op een breder probleem waarmee de hedendaagse game-industrie te maken heeft. Recente gebeurtenissen bij Sony en Microsoft laten zien hoe gemakkelijk het najagen van trends averechts kan werken. Sony heeft jarenlang fors geïnvesteerd in live-service-games, waarna het verschillende projecten heeft geannuleerd, waaronder een geruchten God of War-titel. Microsoft heeft ondertussen de stekker uit projecten als Perfect Dark en Everwild getrokken.

Nintendo hanteert een andere aanpak

Bedoelt Miyamoto dat ontwikkelaars geen inspiratie uit andere games mogen halen? Waarschijnlijk niet. Maar volgens hem is het niet voldoende om simpelweg een succesvolle titel te kopiëren, een paar spelmechanismen te vervangen en de trends toe te voegen die op dat moment populair zijn. Nintendo begint veel eerder in het creatieve proces – door

zich af te vragen

wat spelers daadwerkelijk leuk vinden.

„Wanneer we een nieuwe game bedenken, beginnen we bij de basis. We kijken niet naar bestaande games en vragen ons niet af welke elementen we zouden kunnen veranderen of combineren. In plaats daarvan vragen we ons eerst af: waarom spelen mensen überhaupt games?“

Miyamoto staat ook kritisch tegenover een denkwijze die uitsluitend gericht is op kortetermijnwinst. Volgens hem is het onwaarschijnlijk dat ontwikkelaars die zich voortdurend afvragen of een idee snel geld zal opleveren, iets werkelijk origineels zullen creëren. Hij stelt dat het vaak juist zeer persoonlijke hobby’s en sterk lokale ideeën zijn die uiteindelijk weerklank vinden bij spelers over de hele wereld. Volgens Miyamoto begon Splatoon met niets meer dan het idee om territorium te veroveren door het met inkt te bedekken. Pokémon daarentegen is voortgekomen uit de jeugdliefde van de bedenker van de serie, Satoshi Tajiri, voor het verzamelen van insecten, wat uiteindelijk uitgroeide tot de inmiddels beroemde gameplay-loop van het vangen van monsters, het ruilen ervan met vrienden en het compleet maken van een verzameling.

Fans zijn het grotendeels eens

In een Reddit-discussie over het interview zijn de meeste fans het eens met de beoordeling van Miyamoto. Niet iedereen is echter overtuigd. Sommige gebruikers wijzen op de ‘survivorship bias’ en stellen dat voor elke onconventionele game die een hit wordt, talloze even creatieve projecten onopgemerkt blijven. Passie en originaliteit zijn weliswaar belangrijk, zeggen zij, maar ze zijn geenszins een garantie voor commercieel succes.

Anderen merken ook op dat Nintendo zelf niet geheel immuun is voor het volgen van succesvolle trends. Mario Kart World breidt de traditionele raceformule van de serie uit met een open wereld, terwijl Metroid Prime 4: Beyond aanzienlijk grotere en meer open omgevingen introduceert in Sol Valley. In beide gevallen zijn die meer op de open wereld geïnspireerde elementen echter met minder enthousiasme ontvangen door de spelers.