The Blood of Dawnwalker: Waarom de beoordelingsscores zo uiteenlopen

In wezen is The Blood of Dawnwalker een vrij traditionele, verhaalgedreven RPG. Spelers kruipen in de huid van Coen, die kan wisselen tussen zijn menselijke en vampiervorm, en verkennen een duistere, op Oost-Europa geïnspireerde open wereld vol missies, vijanden en ingrijpende beslissingen. De game is afkomstig van Rebel Wolves, een studio die is opgericht door voormalige ontwikkelaars van The Witcher 3. Het is dan ook geen verrassing dat bepaalde overeenkomsten met de succesvolle serie van CD Projekt moeilijk te missen zijn. Dawnwalker brengt echter ook eigen ideeën in, zoals de mogelijkheid om te wisselen tussen menselijke en vampiervormen en een ongebruikelijk tijdsysteem.

Met name dit laatste is een van de kenmerkende eigenschappen van de game. Spelers hebben in totaal slechts 30 dagen de tijd om het verhaal te voltooien. De tijd tikt echter niet continu weg zoals bij een traditionele aftelling. In plaats daarvan nemen bepaalde acties, zoals quests, verhaalmissies of sommige personage-upgrades, afzonderlijke stukjes tijd in beslag. Spelers moeten daarom afwegen welke taken zij willen uitvoeren en welke zij wellicht willen overslaan. Volgens verschillende recensenten voelt het systeem in de praktijk echter minder stressvol aan dan het in eerste instantie klinkt.

Critici zijn verdeeld

Over het algemeen zijn de recensies voor The Blood of Dawnwalker vrij positief. Met een score van 84 op Metacritic en 86 op OpenCritic behoort het debuut van Rebel Wolves tot de beter beoordeelde nieuwe RPG’s van het jaar. Wat echter opvalt, is hoe ver de individuele scores uit elkaar liggen. Hier volgen enkele voorbeelden:

• MP1st – 10/10
• MonsterVine – 5/5
• Destructoid – 9,5/10
• IGN – 9/10
• PCGamesN – 90/100
• RPG Site – 9/10
• Push Square – 7/10
• GameRant – 6/10
• GamesRadar – 3/5

Het verhaal, de wereldopbouw en de ingrijpende keuzes behoren tot de meest geprezen aspecten. Ook het ongebruikelijke tijdsysteem en de gevechten worden over het algemeen goed ontvangen. Tot de meest voorkomende punten van kritiek behoren echter de beperkte verscheidenheid aan vijanden, de soms repetitieve gameplay en technische onvolkomenheden, die zelfs in sommige zeer positieve recensies worden genoemd. Het gaat hierbij om kleine bugs, prestatieverlies, onhandige animaties, problemen bij het verplaatsen en typische eigenaardigheden van open werelden. Voor de meeste recensenten zijn deze tekortkomingen echter niet ernstig genoeg om de over het algemeen positieve indruk wezenlijk te doen afnemen. GameRant daarentegen bekijkt de technische staat van de game en de repetitieve gameplay aanzienlijk kritischer.

En hier wordt het interessant. Over het algemeen zijn recensenten het eigenlijk eens over de sterke en zwakke punten van de game. Wat uiteindelijk leidt tot de sterk uiteenlopende eindscores, is het gewicht dat zij aan elk van deze aspecten toekennen: wie veel waarde hecht aan een meeslepend verhaal, verstrekkende keuzemogelijkheden en een sfeervolle spelwereld, en technische onvolkomenheden en incidentele herhalingen door de vingers kan zien, zal waarschijnlijk veel plezier beleven aan The Blood of Dawnwalker. Fans van verhaalgerichte RPG’s zoals The Witcher 3 behoren dan ook duidelijk tot de doelgroep. Degenen die veel afwisseling verwachten in vijanden en open-wereldactiviteiten, of die bijzonder gevoelig zijn voor technische problemen, zullen de zwakke punten daarentegen waarschijnlijk veel sterker opmerken.

Al met al zal The Blood of Dawnwalker waarschijnlijk niet elke speler in gelijke mate aanspreken. In plaats daarvan zal de mate waarin iemand van het spel geniet grotendeels afhangen van wat hij of zij van een RPG verwacht. De uiteenlopende beoordelingsscores zijn daarom niet per se tegenstrijdig – critici zijn immers ook gamers en hebben van nature verschillende prioriteiten.