Ontwikkelaars: Mirror's Edge's schone witte stad een praktische oplossing, geen puur artistieke visie
De ontwikkelaars achter de iconische parkourgame uit 2008, Mirror's Edge, hebben onlangs gesproken met Design Room om het oorspronkelijke conceptontwerp van de game te bespreken. Hoewel we gewend zijn aan de steriele witte sfeer van het spel, geaccentueerd door rode richtingaanwijzers zoals richels, deuren en palen, was het oorspronkelijke concept anders.
Mirror's Edge was in eerste instantie geprototyped om te lijken op een gruizige, bruine, dystopische stad, vergelijkbaar met veel Unreal Engine-games uit die tijd. Maar de ontwikkelaars moesten dit idee laten varen omdat de snelle bewegingen en parkour-mechanica ernstige bewegingsziekte veroorzaakten, vergelijkbaar met wat er gebeurt als u Mirror's Edge op een VR-headset speelt.
Senior producer Owen O'Brien merkte op dat het oorspronkelijke ontwerp al snel tot misselijkheid leidde, waardoor het ontwerpteam de setting veranderde in een schonere, minder gedetailleerde maar even mooie wereld die de bewegingsziekte verminderde en uiteindelijk Mirror's Edge zijn iconische heldere charme gaf, die zelfs vandaag de dag nog wordt geprezen.
Het artistieke basisontwerp van Mirror's Edge kwam dus eerder voort uit noodzaak dan uit een pure artistieke visie. O'Brien legde in het interview uit: "Mirror's Edge begon er eerlijk gezegd uit te zien als elk ander Unreal-spel."
Het probleem ontstond toen vroege testers zich met hoge snelheden door gedetailleerde omgevingen begonnen te bewegen, waardoor er een mismatch ontstond tussen wat gebruikers op het scherm waarnamen en de verwachtingen van hun lichaam.
Hij voegde er verder aan toe: "We ontdekten dat als je heel snel door de wereld bewoog, je heel snel last kreeg van bewegingsziekte. We ontdekten dat het minder was als je de wereld schoner en minder gedetailleerd maakte."
Art director Johannes Söderqvist schreef ook mee en beschreef het prototype als "vrij bruin, als een normaal spel, als je wilt. Het was niet slecht; het zag er eigenlijk goed uit. Maar het had geen stijl, of een vrij algemene stijl."
Gezien het probleem met bewegingsziekte en de algemene kunststijl van de console van de zevende generatie, drong O'Brien er bij het team op aan om te experimenteren met de artistieke reikwijdte van het spel en zich te onderscheiden. Hij herinnert zich: "Ik zei tegen het team, ik wil naar een screenshot van Mirror's Edge in een tijdschrift kijken en weten dat het ons spel is."
Dus begonnen Söderqvist en het ontwerpteam te experimenteren door kleuren uit texturen te strippen om uitgestrekte liminale ruimtes te creëren, die geaccentueerd werden door flikkeringen en vlekken van fel groen, blauw, rood en geel in de levels.
Mirror's Edge werd in 2008uitgebracht voor de PlayStation 3 en Xbox 360 en er werden meer dan 2,5 miljoen exemplaren van verkocht. Het werd geprezen om zijn innovatieve gameplay en wereldontwerp, maar werd bekritiseerd om zijn glansloze verhaal.
Het spel kreeg in 2016 een reboot met de naam Mirror's Edge Catalyst. Het verbeterde de dingen een beetje met zijn open-wereld ontwerp, maar bood weinig meer te doen in zijn nieuwe wereld, en had ook te lijden van gebruikers die dezelfde verhaallijn ervoeren, wat de verkoop negatief beïnvloedde. Het spel heeft echter wel invloed gehad op parkour in games als Dying Light.
Bron(nen)
