Garmin CIRQA: Wetenschapper op het gebied van wearables publiceert voorlopige bevindingen

Er zijn tien dagen verstreken sinds de lancering van de CIRQA-smartband van Garmin. Geïnteresseerde kopers en gezondheidsliefhebbers die nog twijfelen over een mogelijke aankoop, zijn wellicht geïnteresseerd in de voorlopige bevindingen van Rob ter Horst, ook bekend als „The Quantified Scientist“, een Nederlandse onderzoeker en YouTube-maker die zichzelf omschrijft als een postdoctoraal wetenschapper gespecialiseerd in de analyse van biologische gegevens. Met andere woorden: hij beoordeelt draagbare gezondheids- en fitnessapparaten aan de hand van wetenschappelijke testmethoden. Zijn beoordelingen worden algemeen beschouwd als enkele van de meest datagestuurde op het gebied van draagbare technologie, aangezien hij herhaalde tests uitvoert bij verschillende soorten trainingen en slaapsessies.

In een onlangs gepubliceerde video richt Horst zich voornamelijk op de mogelijkheden van de CIRQA op het gebied van hartslag- en slaapregistratie, waarbij hij ter vergelijking gebruikmaakt van een Polar H10 ECG-borstband en een op EEG gebaseerd slaapmonitoringsysteem.

De slaapmetingen leverden gemengde resultaten op. Het detecteren van diepe slaap lijkt een van de sterkste punten van de CIRQA te zijn; Horst constateerde een overlap van 76,5% met de referentiemeting. De nauwkeurigheid bij lichte slaap was gemiddeld, terwijl de registratie van de REM-slaap minder overtuigend bleek. Gedurende meerdere nachten slaagde het apparaat er vaak niet in om de REM-slaap tijdens de eerste helft van de nacht te detecteren, waarna de nauwkeurigheid later in de slaapcyclus verbeterde. Horst waarschuwt echter dat de steekproef klein is en dat verdere tests wellicht betere resultaten zullen opleveren. Voorlopig kan de slaapregistratie van de CIRQA als degelijk worden aangemerkt, maar behoort deze niet tot de beste van Garmin.

De trainingsregistratie leverde daarentegen betere resultaten op. De hartslagmetingen tijdens indoorfietsen kwamen nauw overeen met de referentiewaarden. Ook bij het fietsen in de buitenlucht werd een hoge nauwkeurigheid aangetoond, hoewel de meetwaarden soms iets aan de lage kant uitkwamen. De prestaties bij het hardlopen waren indrukwekkend tijdens trainingen met een constant tempo, hoewel intervaltrainingen met snelle tempowisselingen af en toe tot onnauwkeurigheden leidden.

Gewichtheffen blijft een uitdaging, zoals vaak het geval is bij optische sensoren om de pols. Horst schrijft dit toe aan spanning in de pols die het signaal van de sensor verstoort. Daarom is er bij deze tests geen specifieke gewichthefsessie meegenomen. Horst is van plan hiervoor een band te gebruiken die om de biceps wordt gedragen, waarbij hij opmerkt dat dit doorgaans veel nauwkeuriger is dan metingen aan de pols. Daartoe heeft Horst vijf verschillende banden bij diverse bedrijven besteld, maar hij verwacht dat het nog weken zal duren voordat hij deze tests volledig kan uitvoeren.