Hoe draadloze telefoons de weg kunnen vrijmaken voor betere hulp bij rampen

Draadloze vaste lijnen worden al lang beschouwd als verouderde technologie en zijn grotendeels vervangen door mobiele telefoons voor zowel zakelijke als persoonlijke communicatie. De frequenties die de FCC oorspronkelijk aan deze nu verouderde apparaten gaf, zitten echter nog steeds achter federale regelgeving. Vorig jaar werd er een petitie naar de FCC gestuurd om dit feit onder de aandacht te brengen, en recente FCC-dossiers laten veelbelovende vooruitzichten zien voor de herclassificatie van deze lang vergeten frequenties. momenteel bevindt het primaire openbare tweerichtingsradiospectrum in de VS zich in de UHF-band (Ultra High Frequency) tussen 462,5500 MHz en 467,7250 MHz. Ondertussen worden de VHF (Very High Frequency) lage bandfrequenties die door oude draadloze telefoons worden gebruikt, met name 46 MHz en 49 MHz, ernstig onderbenut.

Onlangs heeft de FCC een Direct Final Rule aangenomen die de 46 MHz-frequentie uit de huidige classificatie haalt. Hoewel dit niet garandeert dat deze frequentie beschikbaar komt voor GMRS- en FRS-gebruik, is dit wel de eerste stap in de richting van openstelling voor het publiek. In de petitie wordt met name aangevoerd dat deze VHF Low Band-frequenties superieure persoonlijke en noodcommunicatie mogelijk zouden maken. Omdat VHF radiogolven langer zijn en door dichte bossen kunnen dringen en over terrein kunnen rollen, zouden ze van onschatbare waarde zijn tijdens natuurrampen. Aangezien 49 MHz, een frequentie die ook populair is in oudere babyfoons, echter nog niet opnieuw geclassificeerd is, wordt de petitie bijgewerkt om de FCC te verzoeken te overwegen om beide frequenties beschikbaar te maken voor het publiek. Alle details over de petitie en meer technische informatie vindt u in de onderstaande bronnen.