CheckMag | Een gewaagde stelling: de standaard Debian-distributie is middelmatig

Debian is een krachtpatser als het gaat om het fungeren als ruggengraat voor andere distributies, maar een recente verkenning van de distributie bracht niet alleen iets aan het licht dat aanvoelde als een verouderd systeem, maar ook als een systeem dat niet zo stabiel aanvoelde als de geruchten rond zijn legendarische status deden vermoeden. Hoewel men gemakkelijk zou kunnen aanvoeren dat dit een kwestie van vaardigheid was – wat zeker gedeeltelijk waar is – riep de algehele ervaring de vraag op waarom ‘vanilla’ Debian niet het beste liet zien wat dit platform te bieden heeft, vooral nu andere Linux-afsplitsingen zoals Fedora en openSUSE alles op alles zetten voor hun vlaggenschipproducten.

Een belangrijke factor die een rol speelt bij het ontbreken van een vlaggenschipproduct is waarschijnlijk dat Debian volledig door de gemeenschap wordt aangestuurd en ontwikkeld, en niet over dezelfde middelen beschikt als de stichtingen die ten grondslag liggen aan de eerder genoemde distributies. Bovendien zou het oneerlijk zijn om te stellen dat stabiliteit in het geval van Debian uitsluitend verband houdt met prestaties; in feite is het eerder zo dat Debian een onbeschreven blad is en niet verandert. Dit levert echter het eerste probleem op. Gezien de enorme veranderingen op het gebied van hardware en pakketbeheer onder Linux – denk aan Snap en Flatpak – is het dan wel zinvol om gebruikers en ontwikkelaars te verplichten zich door afhankelijkheden te worstelen en kernels te backporten, alleen maar om het hoofd boven water te houden?

Bovendien draagt dit gebrek aan richting bij aan een groter probleem binnen het Linux-ecosysteem. Telkens wanneer er een nieuwe distributie uitkomt, wordt er grappig opgemerkt dat het iets is wat niemand wil of gaat gebruiken, en de weigering van Vanilla Debian om een moderne standaard vast te stellen draagt gedeeltelijk bij aan die fragmentatie. Door tussen twee stoelen in te zitten, niets te veranderen of te weigeren een visie te ontwikkelen voor wat het zou kunnen zijn, worden ontwikkelaars uiteindelijk het slachtoffer van hun eigen ambitie, terwijl een beetje sturing vanuit de upstream-bron al een groot verschil had kunnen maken. Zoals het er nu voorstaat, blijft Debian als hulpmiddel op S-niveau, maar als ‘vanilla’-distributie is het een solide C-min.