AutoTune Advanced wil valse noten corrigeren zonder de zang van zijn levendigheid te beroven

Op dit moment is AutoTune in de studio bijna net zo gangbaar als de microfoon zelf. Toonhoogtecorrectie (waarvoor AutoTune wordt gebruikt) heeft altijd een ietwat lastige taak gehad: de fouten corrigeren terwijl de stem van de zanger bij voorkeur vrij blijft van ingrijpende veranderingen. Antares probeert die balans te verbeteren met AutoTune Advanced, zijn nieuwe vlaggenschip-plug-in voor toonhoogtecorrectie die is gebouwd rond een herschreven afstemmingsengine.

De belangrijkste functie is de nieuwe DVA-vibrato-engine. In plaats van elke afwijking van het midden van een noot te behandelen als iets dat gecorrigeerd moet worden, zegt Antares dat DVA het natuurlijke vibrato en expressieve toonhoogteveranderingen kan onderscheiden van daadwerkelijke fouten. Dat is van belang omdat agressieve correctie het karakter van een zangpartij gemakkelijk kan afvlakken. AutoTune Advanced streeft ernaar de toonhoogte te stabiliseren zonder elke uitvoering te veranderen in een rechte, vlakke lijn.

Ook live-artiesten profiteren van een nuttige verbetering. De Live Latency-modus werkt met een latentie van minder dan 1 ms en ondersteunt frequenties van 44,1 tot 192 kHz, waardoor realtime monitoring via AutoTune op het podium of tijdens opnames veel praktischer wordt. Er is ook een nieuwe Vibrato FX-sectie met realtime visualisatie, een vernieuwde Formant Designer en een opnieuw ontworpen toonladderbewerking, gebaseerd op een visueel toetsenbord met 78 noten.

AutoTune kan nog steeds het onmiskenbare robotachtige effect opleveren wanneer dat het doel is. Neem bijvoorbeeld trapmuziek. Het interessantste is dat Antares zich nu evenzeer lijkt te richten op het minder opvallend maken van toonhoogtecorrectie. Dat zou de volgende Lady Gaga of Taylor Swift, die momenteel in hun slaapkamer in een microfoon zingen, een eerlijke kans kunnen geven.